Historia błędnej diagnozy Isabelli
Cześć! Mam na imię Isabella, mam prawie 20 lat i choruję na cukrzycę typu 1!
Moja historia zaczyna się w 2013 roku
Miałam 12 lat i zdiagnozowano u mnie stan przedcukrzycowy. Byłam grubszym dzieckiem, a w wieku 8 lat zdiagnozowano u mnie niedoczynność tarczycy. Zaczęłam więc lepiej się odżywiać: jeść tylko węglowodany złożone, dużo błonnika, warzywa, owoce i głównie produkty z małą ilością cukru. To podejście pomogło mi schudnąć i utrzymać stabilne życie aż do ostatniej klasy liceum.
Żyłam pod ogromną presją: próbowałam dostać się na studia inżynierii chemicznej i planowałam studniówkę. W Brazylii studniówki są w 100% planowane i finansowane przez uczniów. Musimy zrobić wszystko sami!
W sierpniu 2018 roku mój cukier był naprawdę wysoki, a poziom HbA1c wynosił 12. Wrzuciłam do lekarza, który diagnozował mnie wcześniej, a ona stwierdziła, że mam cukrzycę typu 2.
Zdiagnozowała mnie, nawet nie patrząc na moje wyniki badań na immunoglobuliny!
Zaczęłam więc dietę, która była jeszcze bardziej restrykcyjna niż ta, na której już byłam. Nie mogłam nic jeść, przez co czułam się bardzo nieszczęśliwa i zbuntowałam się przeciwko temu wszystkiemu. Spędziłam tak rok i chociaż robiłam wszystko tak, jak kazała lekarka, moja HbA1c wynosiła 14. Zacząłem nawet stosować insulinę NPH.
W listopadzie 2019 roku zmieniłam lekarza i dowiedziałam się, że postawiono mi złą diagnozę typu 2. W rzeczywistości miałam cukrzycę typu 1. Mówiąc dokładniej, mam cukrzycę typu LADA. To była ulga! Wiedziałam, że będę musiała kontrolować cukier i stosować „więcej” insuliny, ale to znaczyło też, że mogę normalnie żyć. Musiałam nauczyć się żyć na nowo, ale było to życie o wiele lepsze niż wcześniej. Czas, w którym myślałam, że mam typ 2, sprawił, że byłam naprawdę wdzięczna za typ 1. Nie miałam nawet fazy buntu, pomyślałam po prostu: mogę znowu jeść!
Taka jest moja historia. Moja droga z cukrzycą jest wyboista, ale teraz – po prawie 1,5 roku – to po prostu część tego, kim jestem.
-------------------------------
Przesłanie
Droga Isabelli do diagnozy cukrzycy typu LADA była niezwykle zagmatwana. Próbowała radzić sobie ze studiami i normalnym, codziennym życiem. Niestety padła orką błędnej diagnozy, która opóźniła odpowiednie leczenie.
Isabella wykazała się ogromną determinacją, biorąc zdrowie we własne ręce i przejmując nad nim kontrolę do tego stopnia, że kiedy oficjalnie zdiagnozowano u niej cukrzycę typu 1, czuła się z tym już całkiem pewnie!
Podobnie jak Amanda z naszej poprzedniej historii o cukrzycy, Isabella promuje pozytywne podejście. Pozytywne myślenie całkowicie zmienia spojrzenie na życie z cukrzycą typu 1. Czasami humor i pozytywne nastawienie to wszystko, czego potrzebujemy, aby przetrwać dzisiejszy i kolejny dzień. I pamiętaj, nadal możemy jeść pyszne jedzenie!
Możesz śledzić Isabellę na Instagramie: @isabellablasii