Przewodnik: Diabulimia – zaburzenie odżywiania w cukrzycy
Ten negatywny stosunek to początek drogi, w której cukrzyca i zdrowie psychiczne mogą przekształcić się w diabulimię.
Co to jest diabulimia?
Diabulimia to ciężkie i zagrażające życiu zaburzenie zachowania dotyczące odżywiania u osób z cukrzycą insulinozależną.
Polega ona na tym, że pacjenci celowo pomijają dawki insuliny, często po to, aby schudnąć.
Diabulimia jest jednak bardzo złożona. Pacjenci mają często szereg unikalnych dla siebie zaburzeń zachowania. Amy Gabbert-Montag z organizacji National Eating Disorder Association (NEDA) pisze, że diabulimia ma trzy postacie:
- Jadłospis napadowy, ograniczanie insuliny i przeczyszczanie się (postać bulimiczna).
- Znaczące ograniczenie zarówno jedzenia, jak i insuliny (postać anorektyczna).
- Ograniczanie insuliny ogólnie, bez względu na ilość spożywanego jedzenia.
Co ciekawe, termin „diabulimia” wymyśliły media, ponieważ wcześniej nie było na to słowa. Niektórzy lekarze nazywają diabulimię ED-DMT1 (zaburzenia odżywiania w cukrzycy typu 1) lub T1DE (cukrzyca typu 1 i zaburzenia odżywiania).
Obecnie diabulimia nie jest uznawana przez NICE ani uwzględniona w DSM-5-TR.
Dlatego my, jako społeczność, musimy rzucić światło na diabulimię. Musimy sprawić, by diabulimia zyskała należne jej uznanie i poprawić dostęp do leczenia dla osób, które z nią walczą.
Jak często występuje diabulimia?
Wiemy, że 60% osób z cukrzycą boryka się z problemami ze zdrowiem psychicznym z powodu swojej choroby.
Poniżej zebraliśmy statystyki dotyczące diabulimii z wielu źródeł:
- To badanie przeprowadzone przez Colemana w 2020 roku podaje, że średni wiek, w którym ludzie zaczynają ograniczać insulinę, to 19 lat.
- Blisko 30% osób z cukrzycą typu 1 ma zaburzenia odżywiania, a większość stanowią kobiety.
- NHS podaje, że około 40% kobiet i 10% mężczyzn może dotyczyć diabulimia.
- To badanie przeprowadzone przez Dianę w 2016 roku wykazało, że aż 60% osób z cukrzycą typu 1 celowo pomijało insulinę.
- To badanie przeprowadzone przez Jamesa w 2018 roku sugeruje, że prawie 20% kobiet z cukrzycą typu 1 ograniczało insulinę, aby schudnąć.
- Na koniec, ten artykuł twierdzi nawet, że do 40% kobiet od czasu do czasu celowo ogranicza insulinę, aby schudnąć.
Już na podstawie tej garści źródeł widać, że diabulimia to bardzo powszechny problem osób z cukrzycą typu 1 na całym świecie.
Jak rozwija się diabulimia?
Diabulimia nie ma jednej przyczyny. To splot problemów psychicznych, społecznych i fizycznych danej osoby.
Gdy te problemy narastają, częściej pojawiają się zachowania świadczące o zaburzeniach odżywiania. Z czasem przeradzają się one w pełnoprawne zaburzenie odżywiania, jakim jest diabulimia.
Możesz nie akceptować swojego ciała, czuć się przytłoczoną lub przytłoczonym codziennym zarządzaniem cukrzycą i zmagać się z trudną relacją z jedzeniem.
Nawet krytyka naszych wyborów żywieniowych ze strony znajomych może przyczynić się do rozwoju diabulimii, a w efekcie do negatywnego stosunku do jedzenia i dbania o cukrzycę.
Media społecznościowe a postrzeganie własnego ciała
Claire Murdoch, dyrektorka krajowa ds. zdrowia psychicznego w NHS England, wskazała « presję związaną z wyglądem ciała » jako główną przyczynę przyjmowania pacjentów na leczenie i wsparcie z powodu zaburzeń odżywiania.
Tutaj widać, że popularność mediów społecznościowych ma ogromny wpływ na rozwój zaburzeń odżywiania, takich jak diabulimia, oraz problemów z akceptacją własnego ciała.
Wpływ mediów społecznościowych na osoby z cukrzycą jest tak szkodliwy w kontekście diabulimii, że NHS wdraża specjalne nowe inicjatywy mające na celu rozwiązanie tego problemu.
Przez lata przerobione zdjęcia niszczyły nasze poczucie własnej wartości i wizerunek. Ciągły kontakt z takimi treściami może zasiać pierwsze ziarno diabulimii i innych zaburzeń odżywiania.
Jak to jest zmagać się z diabulimią?
Przeprowadziliśmy wywiady z kilkoma pacjentami, którzy zmagają się z diabulimią lub z niej wychodzą. Oto ich historie i wiadomości:
Zita:
U Zity niedawno zdiagnozowano cukrzycę typu 1, a wcześniej zmagała się ona z zaburzeniami odżywiania. Dodanie do tego złożoności insuliny było przytłaczające.
« Podstawą diabulimii jest przekonanie, że insulina to wróg, że insulina to ten zły, że przez insulinę tyjesz. Nie brałam insuliny przez dziewięć dni. »
Nasz wywiad ze Zitą możesz obejrzeć poniżej.
Leigh-Ann:
- « Byłam dosłownie o krok od śmierci. »
- « Musi się coś zmienić, muszę coś z tym zrobić. »
- « Nie mogę narażać swojego życia przez to, jak wyglądają. On potrzebuje mamy. »
- « Przez trzy miesiące nie miałam ani jednej jednostki insuliny. »
- « Moja hemoglobina glicynowana zawsze wynosiła 14 lub 15. »
Wiadomość od Leigh-Ann: Porozmawiaj o diabulimii. Porozmawiaj z kimkolwiek. Czytaj posty uświadamiające, dołącz do grup wsparcia, porozmawiaj z lekarzem i pielęgniarkami – nie walcz w samotności.
Pomoc istnieje i można wyzdrowieć.
Victoria:
Na początku nastoletniego wieku u Victorii zdiagnozowano cukrzycę typu 1. Dziewczyna mierzyła się z problemami z akceptacją ciała, diabulimią i brakiem skupienia. Przeprowadzka na studia pomogła – odwróciła jej uwagę od cukrzycy i diabulimii.
Victoria kiedyś przesypiała większość dnia, ale teraz dba o siebie. Chodzi też na regularne wizyty do psychiatry, w których uczestniczy pielęgniarka diabetologiczna, co pomaga jej trzymać diabulimię w ryzach.
Victoria to żywy dowód na to, że z diabulimii da się wyjść. Trzeba z kimś porozmawiać.
Naomi:
« W ciągu dwóch miesięcy trafiałam do szpitala z kwasicą ketonową aż osiem razy. »
Naomi choruje na cukrzycę typu 1 od piętnastu lat i zgodziła się szczerze opowiedzieć o swoich doświadczeniach z diabulimią.
Naomi nadal zmaga się z diabulimią, ale patrzy w przyszłość z optymizmem. Poniżej możesz zobaczyć nasz wywiad z nią i usłyszeć z pierwszej ręki, jak wygląda życie z diabulimią.
Jakie są wczesne sygnały ostrzegawcze diabulimii?
Diabulimia nie pojawia się z dnia na dzień – to wynik miesięcy, a nawet lat pogorszonego stanu psychicznego. NEDA wskazuje na następujące sygnały ostrzegawcze:
Behawioralne i emocjonalne objawy diabulimii:
- Zaniedbywanie dbania o cukrzycę
- Niszczący perfekcjonizm w kwestii poziomów cukru we krwi
- Trzymanie zarządzania cukrzycą w tajemnicy
- Pominięte wizyty kontrolne u lekarza
- Większy strach przed hipoglikemią
- Zrzucanie winy za przyrost masy ciała na insulinę
- Większy lęk związany z wyglądem ciała
- Duże wahania w diecie i ilości jedzenia
- Unikanie niektórych produktów, żeby zmniejszyć zapotrzebowanie na insulinę
- Unikanie jedzenia ze znajomymi i rodziną
- Dyskomfort podczas podawania insuliny przy innych
- Obsesyjne myśli o jedzeniu, kaloriach i wadze
- Skrajne zmiany w planie treningowym
- Depresja, lęk i wycofanie społeczne
- Pominięte realizacje recept na lekach
- Częste zmiany nastroju i drażliwość
- Wypalenie cukrzycowe
- Wypieranie problemu
Fizyczne objawy diabulimii:
- Wynik HbA1C stale powyżej 9.0
- Niewyjaśniona lub nagła utrata wagi
- Regularne napady wymiotów i nudności
- Ciągłe pragnienie i częste wizyty w toalecie
- Częste epizody cukrzycowej kwasicy ketonowej (DKA)
- Niski poziom sodu
- Częste infekcje pęcherza
- Pogarszający się lub niewyraźny wzrok
- Suche włosy i sucha skóra
- Większe zmęczenie lub brak energii
Wiele z tych emocjonalnych i fizycznych sygnałów ostrzegawczych diabulimii jest znanych osobom z cukrzycą typu 1 na całym świecie. Gdy u pacjenta pojawia się więcej takich objawów, nawzajem się one potęgują i przyspieszają rozwój diabulimii. Warto pamiętać, że na wystąpienie każdego z tych objawów wpływa setki innych czynników.
Czy rozwijam u siebie diabulimię?
Diabetes UK przygotowała poniższe pytania, które możesz sobie zadać, aby spróbować wcześnie zauważyć te sygnały:
- Czy zdarza Ci się wywoływać wymioty, bo czujesz się nieprzyjemnie pełny/pełna?
- Czy czujesz wstyd lub poczucie winy z powodu tego, co zjadłeś/zjadłaś?
- Czy masz wrażenie, że utraciłeś/utraciłaś kontrolę nad tym, co jesz?
- Czy zauważyłeś/zauważyłaś ostatnio nagłą utratę wagi?
- Czy uważasz, że masz nadwagę, niezależnie od tego, co mówią inni?
- Czy zdarza Ci się celowo brać mniej insuliny, niż powinieneś/powinnaś?
W maju 2022 roku przeprowadziliśmy obszerną ankietę, aby sprawdzić świadomość i zachowania związane z diabulimią w internetowej społeczności cukrzycowej.
Wyniki ankiety na temat diabulimii znajdziesz poniżej. Aż 94% respondentów uważa, że świadomość na temat zaburzeń odżywiania takich jak diabulimia jest niewystarczająca.
27%, czyli prawie jedna trzecia respondentów, w niebezpieczny sposób manipuluje poziomem insuliny z obawy przed przytyciem.
Ta szokująca statystyka pokazuje powszechność mitu „od insuliny się tyje”, który – jak twierdziła Zita – jest fundamentem diabulimii.

Jakie są krótkoterminowe skutki diabulimii?
Diabulimia silnie wpływa na wiele aspektów naszego zdrowia psychicznego i fizycznego, a nie tylko na kontrolę cukrzycy. Co więcej, profesor Valabhji, wybitny klinicjonom zajmujący się cukrzycą w Wielkiej Brytanii, określił wpływ diabulimii jako « niszczący ».
Krótkoterminowe skutki diabulimii są często związane z utrzymującym się wysokim poziomem glukozy we krwi. Poniżej przedstawiono niektóre z konsekwencji opisanych przez NEDA:
- Wolniejsze gojenie się ran i owrzodzenia
- Częstsze infekcje gronkowcowe i bakteryjne
- Infekcje drożdżakowe
- Zanik i rozpad mięśni
- Zaburzenia miesiączkowania
- Silne odwodnienie
- Zaburzenia równowagi elektrolitowej
- Zagrażająca życiu kwasica ketonowa (DKA)
Jakie są długoterminowe skutki diabulimii?
Diabulimia może mieć poważne długoterminowe skutki dla zdrowia fizycznego i psychicznego. Są one podobne do niektórych z najcięższych powikłań cukrzycy typu 1 i wiążą się z wysokim poziomem ketonów i glukozy u osób z diabulimią. NEDA wymienia poniżej niektóre długoterminowe skutki:
- Retinopatia i ślepota
- Obrzęk plamki żółtej
- Neuropatia obwodowa, która może prowadzić do amputacji
- Gastropareza
- Nagłe omdlenia i spadki ciśnienia krwi
- Przewlekła biegunka lub zaparcia
- Choroba nerek
- Choroba wątroby
- Choroba serca
- Cukrzycowa kwasica ketonowa (DKA)
To poważne stany, a niektóre z nich mogą z czasem lub w krótkim okresie stać się śmiertelne. DKA jest szczególnie niebezpieczna, czasem w ciągu kilku godzin zamiast dni.
Jak diabulimia powoduje długoterminowe powikłania?
Ponieważ przy diabulimii organizm nie otrzymuje wystarczającej ilości insuliny, nie potrafi wykorzystać energii z jedzenia. Ten brak energii wprawia nas w stan głodu i niedożywienia, a nasz organizm zaczyna stopniowo niszczeć. Utrzymujący się wysoki poziom cukru we krwi powoduje wtedy uszkodzenia nerwów, narządów i naczyń krwionośnych poprzez nadmierną glikację.
Jak można leczyć diabulimię?
Diabulimia to złożone zaburzenie odżywiania, które często wymaga profesjonalnej pomocy medycznej. Istnieje kilka sposobów, aby zacząć radzić sobie z diabulimią, a przeczytanie tego artykułu to świetny pierwszy krok.
Możesz szukać profesjonalnej pomocy medycznej w przypadku diabulimii
Możesz skontaktować się z lekarzem, aby uzyskać opiekę medyczną. Leczenie jest często prowadzone przez zespół specjalistów z udziałem endokrynologów, dietetyków, terapeutów i pielęgniarek.
Otrzymasz kompleksową ocenę, a Twój zespół diabetologiczny będzie wspierać Cię na każdym kroku. Możesz również otrzymywać leki i wsparcie psychologiczne w leczeniu diabulimii.
Możesz porozmawiać z innymi o diabulimii; nie jesteś w tym sam ani sama
Rozmowa z osobami w podobnej sytuacji może pomóc w zrozumieniu Twojego stanu. Teraz bardziej niż kiedykolwiek ważne jest, aby osoby z cukrzycą typu 1 i diabulimią jednoczyły się, by się wspierać.
Możesz kontaktować się z ludźmi na Instagramie, rozmawiać anonimowo na forach takich jak to i uczestniczyć w lokalnych grupach wsparcia dla osób z cukrzycą. W mediach społecznościowych są dziesiątki tysięcy osób z cukrzycą typu 1, z których wiele zmaga się z tymi samymi problemami.

Zita, Victoria, Leigh-Ann i Naomi odważnie opowiedziały o swoich zmaganiach z diabulimią. Teraz są częścią naszego przewodnika po diabulimii.
Kiedy wspólnie się wspieramy, jesteśmy silniejsi i szczęśliwsi.
Zawsze możesz napisać do nas na Instagramie @typeonestyle – w każdej chwili, o wszystkim.
Możesz korzystać z zasobów i społeczności online.
Wiele organizacji i stron internetowych może pomóc w przypadku zaburzeń odżywiania, takich jak diabulimia, oraz w zadbaniu o zdrowie psychiczne. Kilka z nich znajdziesz poniżej.
Niektóre z tych organizacji mogą pomóc Ci również osobiście. MIND oferuje wsparcie na żywo w całej Wielkiej Brytanii oraz infolinie i pomoc e-mailową w zakresie diabulimii.
Możesz sobie pomóc i być dla siebie bardziej wyrozumiałym.
Stosowanie się do zaleceń specjalistów i podejmowanie lepszych wyborów może mieć ogromny wpływ na leczenie diabulimii. Korzystaj ze swojej sieci wsparcia, rozmawiaj z przyjaciółmi i rodziną oraz często kontaktuj się z lekarzem i pielęgniarkami.
Śledź w internecie porady dotyczące pozytywnego myślenia i zdrowia psychicznego, aby zmienić swoje nastawienie oraz postrzeganie własnego ciała. Skup się na pozytywnych wzmocnieniach i naucz się na nowo kochać siebie takim, jakim jesteś – bo zasługujesz na to, co najlepsze.
Diabulimia Cię nie definiuje ani nie określa Twojej wartości.
Rokowania w diabulimii są pozytywne.
Ostatecznie diabulimia jest uleczalna i można pokonać zaburzenia odżywiania. To zajmuje dużo czasu, ale konsekwencja w realizacji planów leczenia, terapia i pozytywna samopomoc to pewna droga do wyzdrowienia.
Stopień powrotu do zdrowia zależy od tego, jak długo trwa diabulimia i jak poważne stały się powikłania. Zależy to także od szerszych aspektów życia, które wpływają na zdrowie psychiczne. Radzenie sobie z codziennością bywa trudne, ponieważ wymaga silnej dyscypliny w obliczu tak wielu zmian.
Jak pomóc komuś z diabulimią?
Pomaganie innym z diabulimią jest trudne, ponieważ każda osoba mierzy się z bardzo różnymi problemami, które ją wywołują. Ktoś może ograniczać insulinę z wielu powodów, a nie tylko z powodu zaburzenia odżywiania, jakim jest diabulimia.
Wiodąca międzynarodowa ekspertka ds. zaburzeń odżywiania, takich jak diabulimia, dr Ann Goebel-Fabbri, wydała książkę z wieloma wskazówkami dla osób, które chcą pomóc swoim bliskim.
- Poznaj objawy ostrzegawcze kwasicy ketonowej (DKA) i sygnały ostrzegawcze kwasicy ketonowej (DKA). Ich zauważenie może uratować komuś życie.
- Poznaj osobno cukrzycę typu 1 i zaburzenia odżywiania, takie jak diabulimia. Oba zagadnienia są niezwykle złożone, a połączone ze sobą tworzą zupełnie nowy poziom trudności.
- Zrezygnuj z surowych zasad. Osoby z cukrzycą i diabulimią mają już wystarczająco dużo na głowie. Podchodź do nich ze spokojem, współczuciem i szacunkiem. Daj im bezpieczną przestrzeń do rozmowy o diabulimii, wolną od oceniania i konfliktów.
- Dostosuj swoje wsparcie. Niektórzy cenią sobie mnóstwo pomocy, a inni wolą, gdy po prostu krótko się o tym wspomniało. Kluczowe jest, aby pomagać tak, jak ta osoba tego chce pomagać.
- Zachęć do jedzenia tego, co lubi. Ograniczanie niektórych produktów może pogłębić trudną relację z jedzeniem i nasilić diabulimię.
- Po prostu odzywaj się regularnie. Nie musi być do tego specjalnego powodu ani tematu. „Hej, co słychać?”. Spraw, by ta osoba poczuła się ważna i doceniona – to może znaczyć dla niej bardzo wiele.
Jak zmierzyć się z diabulimią i zwiększać świadomość na całym świecie
Diabulimia to poważny i złożony problem, który może dotyczyć nawet 40% kobiet z cukrzycą typu 1 na świecie. To dziesiątki milionów osób, które zmagają się z diabulimią, ale czują się w tym samotne.
Możemy zacząć walczyć ze stygmatyzacją diabulimii już dzisiaj, zwiększając świadomość.
To tylko mały gest, ale wprowadziliśmy zupełnie nową kolekcję plakatów i plasterków zwiększających świadomość diabulimii oraz zdrowia psychicznego dla monitorów ciągłego pomiaru glukozy Freestyle Libre, Dexcom, Omnipod i Medtronic Guardian 3.
Noś te plasterki zwiększające świadomość z dumą, gdziekolwiek idziesz, i pomagaj mówić głośniej o diabulimii.
Publikując zdjęcia swoich plasterów na Instagramie, pomagasz zwiększać świadomość na temat diabulimii i nie tylko w społeczności cukrzycowej.
Możesz też obejrzeć i udostępnić poniższy dokument, aby edukować innych. Poniższe filmy nie zostały wyprodukowane przez Type One Style i nie są z nami powiązane.
Możesz obejrzeć cały dokument BBC tutaj.
Tak czy inaczej, teraz wszystko zależy od Ciebie. Co teraz zrobisz?
Chcesz porozmawiać? Dołącz do naszej grupy na Facebooku https://tinyurl.com/33w5t52p
Źródła informacji i literatura
Cleveland Clinic, C., 2022. Diabulimia: What It Is, Symptoms, Risk Factors & Treatment. [online] Cleveland Clinic. Available at: <https://my.clevelandclinic.org/health/diseases/22658-diabulimia> [Accessed 14 May 2022].
Coleman, S. i Caswell, N., 2020. Diabetes and eating disorders: an exploration of 'Diabulimia.' BMC Psychology, 8(1).
Davidson, J., 2014. Diabulimia: how eating disorders can affect adolescents with diabetes. Nursing Standard, 29(2), pp.44-49.
Deiana, V., Diana, E., Pinna, F., Atzeni, M., Medda, F., Manca, D., Mascia, E., Farci, F., Ghiani, M., Cau, R., Tuveri, M., Cossu, E., Elena, L., Mariotti, S. i Carpiniello, B., 2016. Clinical features in insulin-treated diabetes with comorbid diabulimia, disordered eating behaviors, and eating disorders: European Psychiatry, 33(S1), pp.S81-S81.
DiMeglio, L., Evans-Molina, C. i Oram, R., 2018. Cukrzyca typu 1. The Lancet, 391(10138), pp.2449-2462.
England, N., 2022. NHS England » NHS to give therapy for harmful social media as part of a plan to tackle the rare eating disorder. [online] England.NHS.UK. Available at: <https://www.england.nhs.uk/2019/02/nhs-to-give-therapy-for-harmful-social-media-as-part-of-plan-to-tackle-rare-eating-disorder/> [Accessed 14 May 2022].
Falcão, M. i Francisco, R., 2017. Diabetes, eating disorders and body image in young adults: an exploratory study about "diabulimia." Eating and Weight Disorders - Studies on Anorexia, Bulimia and Obesity, 22(4), pp.675-682.
Goebel-Fabbri, A., 2022. Dr. Goebel-Fabbri's book — Ann Goebel-Fabbri, PhD. [online] Ann Goebel-Fabbri, PhD. Available at: <http://www.anngoebel-fabbri.com/dr-goebelfabbris-book> [Accessed 14 May 2022].
Imperial.NHS.uk. 2022. Professor Jonathan Valabhji OBE. [online] Available at: <https://www.imperial.nhs.uk/consultant-directory/jonathan-valabhji> [Accessed 14 May 2022].
James, S., 2022. What is diabulimia, and what are the implications for practice?. [online] British Journal of Nursing. Available at: <https://doi.org/10.12968/bjon.2018.27.17.980> [Accessed 14 May 2022].
NEDA, N., 2022. [online] Available at: <https://www.nationaleatingdisorders.org/diabulimia-5> [Accessed 14 May 2022].
Padín, P., González-Rodríguez, R., Verde-Diego, C. i Vázquez-Pérez, R., 2021. Social media and eating disorder psychopathology: A systematic review. Cyberpsychology: Journal of Psychosocial Research on Cyberspace, 15(3).
Polonsky, W., Anderson, B., Lohrer, P., Aponte, J., Jacobson, A. i Cole, C., 1994. Insulin Omission in Women With IDDM. Diabetes Care, 17(10), pp.1178-1185.
Recovery Village, R., 2022. Diabulimia: Warning Signs, Effects & Treatment | The Recovery Village. [online] The Recovery Village Drug and Alcohol Rehab. Available at: <https://www.therecoveryvillage.com/mental-health/diabulimia/> [Accessed 14 May 2022].
Torjesen, I., 2019. Diabulimia: the world's most dangerous eating disorder. BMJ, p.l982.
UK, D., diabetes, E. and diagnosed?, N., 2022. Eating disorders and diabetes. [online] Diabetes UK. Available at: <https://www.diabetes.org.uk/guide-to-diabetes/emotions/eating-disorders-and-diabetes> [Accessed 14 May 2022].
UK, D., and ketoacidosis)?, W., 2022. What is DKA (diabetic ketoacidosis)?. [online] Diabetes UK. Available at: <https://www.diabetes.org.uk/guide-to-diabetes/complications/diabetic_ketoacidosis?gclid=Cj0KCQjwpv2TBhDoARIsALBnVnnQaidUfEEm_GeTkgkYWiCQ-5OIZqKySSzgiXZRrwO3IBfqnyL6a0MaAhNkEALw_wcB#DKA%20signs%20and%20symptoms> [Accessed 14 May 2022].







